Van welvaart naar welzijn
02-07-2009
Afgelopen week was ik op het Tällberg Forum in Zweden. Daar werd mij steeds duidelijker dat er niet zozeer sprake is van een ecologische of zelfs een economische crisis, maar dat onze aarde door iets veel groters, ernstigers wordt bedreigd: de mens zelf.
De (westerse) mens is elke dag op z’n minst medeschuldig aan het overtreden van tenminste 2 van de 10 geboden. We stelen dagelijks de kans op een gelukkig, schoon bestaan van onze (toekomstige) medemens. En we kijken naar de heersende armoede, gezondheidsproblemen en oorlogen, maar zien en acteren niet omdat we blijven steken in de verlamming dat het systeem te groot is om tot oplossingen te komen.
Echter, het is niet zozeer (de omvang van) het systeem dat ons bedreigd, maar onze eigen onkunde om de stap te zetten naar reflectie op en verandering van het eigen gedrag. Het streven naar welvaart los te laten, daarmee ruimte te scheppen voor een nieuw perspectief waarin welzijn (geluk) leidend is.
Ik ben ervan overtuigd dat alleen gedragsverandering op individueel niveau de start kan zijn van echte, grootschalige verandering. Hiervoor moeten wij wel een nieuw waardegedreven mentaal systeem adopteren waarin wij welzijn als hogerliggend doel aanvaarden en omhelzen.
Met de tijd zal dan duidelijk worden dat de benodigde veranderingen relatief eenvoudig, snel en zelfs fijn zijn om te realiseren, omdat we ons realiseren dat we niet moeten veranderen, maar willen veranderen.
Pablo Smolders
oprichter en eigenaar dutch
Reactie toevoegen
Het accepteren dat het huidige systeem leidt tot ongewenst resultaat, zou een beginpunt kunnen vormen. Door open te staan voor de discrepantie die veel van ons ervaren tussen het bewuste en het onbewuste, tussen dat wat de ratio laat zien en het gevoel vertelt, ontstaat ruimte om anders te gaan kijken. Als we wat vaker zouden durven twijfelen en dilemma’s zouden delen dan zou dit wellicht een begin kunnen zijn om te komen tot een andere manier van kijken, kiezen en vervolgens handelen.
Mijn opvoeding heeft plaatsgevonden in Canada en Amerika. McDonalds sponsorde ons school, zodat wij als 3jarige kinderen meerdere keren naar McDonalds gingen voor een schoolreisje. Daar mochten wij in de keuken zien hoe hamburgers en ijsjes werden gemaakt. Uiteindelijk mochten wij als kinderen ook zelf wat kleine verrichtingen doen in de keuken, waardoor wij alle erg volwassen voelden. Dat voelde goed. Tientallen jaren later zie ik nog enkele van mijn toenmalige schoolgenoten, 2x daags eten bij McDonalds.
Waar ik naar toe wil gaan: Deze nieuwe mentalmaps moeten wij ook overdragen in een simpel, cool en leuk jasje zodat kinderen dit kunnen begrijpen en mee aan de slag willen gaan. En als kinderen iets willen, betrekken zij ook hun ouders in mee. Waardoor deze ook bewuster worden.
Voor wie de Gaia theorie onderschrijft, is bekend dat alles wat leeft onderdeel is van één grote biosfeer. Deze theorie (http://nl.wikipedia.org/wiki/Gaia-hypothese) beschrijft alle levende materie op aarde als zijnde één organisme. Als binnen dat organisme iets wordt verstoord, zal het organisme zich herstellen net als dat je ziek bent. En dat is precies wat er nu aan de hand is als je kijkt naar hoe ongekend snel het klimaat aan het veranderen is.
Het was mij na twee jaar in de ‘wereld van C8’ duidelijk dat we voor een grote uitdaging staan. Maar na mijn tweede bezoek aan Tällberg Forum vorige week, realiseer ik me met nog veel meer inzicht pas echt wat voor desastreus recept we hebben gecreëerd voor een ongelooflijke chaos die ons te wachten staat. Zo was er de President van Micronesië die een klemmend beroep deed om zijn volk van 125.000 mensen te helpen repatriëren! Duizenden jaren cultureel erfgoed en een natie binnen afzienbare tijd onder water in de stille oceaan.
Ook al heb je niks met wetenschappelijke theorieën, ik zou iedereen willen aanraden het boek te lezen: “The Vanishing Face of Gaia”. Het neemt je op confronterende manier mee op reis door de complexiteit van klimaatverandering, de schrikbarende effecten en enkele nog haalbare oplossingen.
Door veel lezen en luisteren in gesprekken met ‘de hele wereld’ is mij het totaal plaatje echt helder..and it’s not a pretty sight. Dat heeft inderdaad niets met systemen te maken, maar de arrogantie van mensen te denken dat ze zich boven de natuur kunnen plaatsen door maar oeverloos te graaien, te plunderen en troep te consumeren die we eigenlijk niet nodig hebben. Overigens heb ik daar te lang ook zelf vrolijk aan meegedaan.
Ik ben ervan overtuigd dat we nu echt allemaal zelf aan de beurt zijn om terug te keren naar fundamenteel zelfbewustzijn. Dus nadenken over de vraag: ‘Waar gaat het nu écht over? Wat is nu écht belangrijk?’, voordat de wal het schip keert.
Maar je kunt natuurlijk ook je kop in het zand steken.